Dat Jeroen een groot hart heeft voor zijn werk, blijkt uit de manier waarop hij erover spreekt. Hij werkt al bijna zijn hele volwassen leven op dezelfde plek. Op zijn achttiende begon hij op onze zorglocatie Rosendael. Inmiddels is hij 47. “Ik loop hier al tegen de 28 jaar,” zegt hij. “Het voelt soms alsof ik meubilair ben.”
Jeroen werkt als Verzorgende IG op afdeling Harteveld. Een afdeling voor mensen met een lichamelijke beperking en psychische problematiek. Veel bewoners zijn uitbehandeld binnen de psychiatrie en kunnen niet meer functioneren in de maatschappij. “Dit is voor hen het eindstation,” zegt hij. De meeste bewoners kampen met aandoeningen als schizofrenie, persoonlijkheidsstoornissen of verslavingsproblematiek.
Sinds 2002 werkt Jeroen op deze afdeling. Veel van zijn collega’s van toen werken er nog steeds. “We zijn een heel hecht team.” Die vaste basis zorgt voor structuur, iets wat de bewoners hard nodig hebben. Harteveld werkt nauw samen met Altrecht (GGZ). Als cliënten elders moeilijk hanteerbaar zijn, worden ze regelmatig naar afdeling Hartevelt doorverwezen. “Dan zeggen ze: stuur maar naar Harteveld, die weten er wel raad mee.” Jeroen ziet dat als een compliment voor de afdeling. “We krijgen vaak de complexere personen. Team Harteveld weet hier goed mee om te gaan.”
Wat het werk voor Jeroen vooral bijzonder maakt, is de band met de bewoners. Veel van hen hebben nauwelijks nog contact met familie. “Er is in het verleden vaak te veel gebeurd,” vertelt hij. Verwaarlozing, agressie of misbruik. Op Harteveld proberen ze die leegte zo goed mogelijk op te vangen. “Wij zijn eigenlijk een soort familie.” Al vijftien jaar gaat Jeroen één keer per week met bewoners op pad. Even van de afdeling af. Sigaretten halen, soms een pizza meenemen. “Ik krijg dan briefjes in mijn hand gedrukt. Voor mij is het een kleine moeite. Als zij er blij mee zijn, ben ik dat ook.”
De omgang op de afdeling is gelijkwaardig. Geen ‘u’, maar ‘je’ en ‘jij’. Toch betekent dat niet dat alles kan. “Het is een doelgroep waar je best streng op mag zijn,” zegt Jeroen. Structuur en duidelijkheid zijn essentieel. Tegelijkertijd probeert hij lucht te brengen waar dat kan. Met humor, met relativering. “De sfeer is vaak wat timide. Ik probeer er dan een beetje ‘oude jongens krentenbrood’ van te maken.”
Het werk raakt hem. Dat ontkent Jeroen niet. Op de afdeling maken bewoners soms bewust een einde aan hun leven, bijvoorbeeld door te stoppen met eten. Andere keren is er sprake van euthanasie. Hij vertelt over een bewoonster die hem aanwees om haar laatste zorg te begeleiden: haar familie opvangen, haar afleggen, haar kisten. “Dat komt binnen. Dan laat ik ook wel een traantje.” Toch heeft hij geleerd het werk niet mee naar huis te nemen. “Als ik de deur uit ga, ga ik naar huis.” Het helpt dat hij dit kan delen met vaste collega’s en met zijn vriendin.
Het werk is goed te combineren met zijn thuissituatie. Maar dat is niet de hoofdreden dat hij blijft. “Waarom ik hier werk? Dat zijn mijn collega’s en de doelgroep.” En vooral: de kleine momenten. “Een glimlach van de mensen. Daar haal ik mijn voldoening uit.”
Zou jij net zoals Jeroen wel willen werken bij een afdeling zoals Harteveld? We hebben verschillende vacatures bij verschillende zorglocaties. Neem eens een kijkje op onze website of neem vrijblijvend contact op met onze recruiters.
Wij gebruiken cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren, het webverkeer te analyseren en voor persoonlijke advertentiedoeleinden. Lees in onze cookiesbeleid hoe wij cookies gebruiken en hoe je ze kunt beheren door op "Voorkeuren" te klikken. Als je akkoord gaat met ons gebruik van cookies, klik je op "Accepteer alle cookies".
