Hoe leefpatroonmonitoring bijdraagt aan veilig en zelfstandig wonen

Voor veel ouderen is er niets fijner dan zo lang mogelijk in hun eigen vertrouwde omgeving te blijven wonen. Maar wanneer iemand ouder wordt of te maken krijgt met dementie, brengt dat ook vragen met zich mee. Niet alleen voor de cliënt, maar ook bij mantelzorgers die zich afvragen: gaat het thuis nog wel goed?

Leefpatronen

Leefpatroonmonitoring helpt om die onzekerheid te verminderen. Met behulp van slimme sensoren in huis wordt het dagelijkse leefpatroon van een cliënt gevolgd. Er worden geen camera's gebruikt en er worden geen beelden opgenomen. De sensoren registreren alleen bewegingen in de woning en signaleren wanneer er iets afwijkt van het gebruikelijke patroon. Denk aan minder beweging in huis, vaker naar het toilet gaan of juist langere tijd geen activiteit. Wanneer zo'n verandering wordt opgemerkt, ontvangt de mantelzorger of het wijkteam een melding.

VPT-regisseur Lynn zag direct de mogelijkheden van deze vorm van ondersteuning, al vroeg ze zich af hoe cliënten en mantelzorgers erop zouden reageren. Maar veel cliënten en mantelzorgers waren juist nieuwsgierig en geïnteresseerd. Natuurlijk moesten sommige cliënten wennen aan het idee van sensoren in huis. “Een mevrouw dacht zelfs dat ik via een camera live mee kon kijken. Toen heb ik haar het dashboard laten zien, zodat ze precies kon zien welke informatie werd geregistreerd. Dat gaf haar veel rust."

Waardevolle inzichten

Volgens Lynn zit de kracht van leefpatroonmonitoring vooral in het vroeg signaleren van veranderingen. Daardoor kan sneller worden gehandeld als er iets aan de hand is. "Ik begeleidde eens een cliënt met dementie die wat verwarder werd dan normaal. We konden niet direct ontdekken wat er speelde. Dankzij de gegevens uit het systeem zagen we dat zij veel vaker naar het toilet ging dan gebruikelijk. Dat was voor ons aanleiding om eerder onderzoek te doen. Uiteindelijk bleek er sprake van een blaasontsteking. Omdat we dit snel ontdekten, konden we eerder starten met antibiotica en had de cliënt minder lang klachten." Juist dit soort inzichten of kleine veranderingen maken een groot verschil.

Daarnaast biedt leefpatroonmonitoring iets wat voor veel ouderen minstens zo belangrijk is: behoud van zelfstandigheid. In plaats van meerdere controlemomenten per dag blijft de cliënt zoveel mogelijk zijn eigen leven leiden. De techniek kijkt op afstand mee wanneer dat nodig is, zonder voortdurend aanwezig te zijn.

Ook op afstand dichtbij blijven

Maar misschien wel het grootste verschil merken mantelzorgers. Zij ervaren vaak een constante verantwoordelijkheid en maken zich geregeld zorgen over hun naaste. Is alles wel goed gegaan vandaag? Heeft vader of moeder voldoende gegeten? Is er vannacht niets gebeurd?

Zo geeft het hulpmiddel mantelzorgers ook rust en vertrouwen. Zij blijven een belangrijke schakel in de zorg en zijn vaak het eerste aanspreekpunt bij een melding. Op die manier werken familie, cliënt en zorgprofessionals samen aan hetzelfde doel: ouderen zo lang mogelijk veilig, zelfstandig én met een gerust gevoel thuis laten wonen.